Menu

Skuteczne Działanie

Prawo Parkinsona – Siła Kompresji

Prawo Parkinsona – Siła Kompresji

Prawo Parkinsona - Andrzej Bernardyn

Wyobraź sobie wysoki stos 100 złotowych banknotów, leżących jeden na drugim, w postaci półmetrowej wieży. Pomiędzy banknotami znajduje się sporo wolnych przestrzeni. Nie widać ich na pierwszy rzut oka. Jeśli jednak podejdziesz do stosu i obiema rękami wciśniesz go do stołu, zmniejszy on swoją objętość dwulub trzykrotnie. Żaden z banknotów przez to nie zniknie ani nie straci na wartości. Usuniesz tylko powietrze, które nie jest tam do niczego potrzebne. Tak właśnie powinniśmy działać. Eliminować to, co zbędne. Prawo Parkinsona mówi, że:

“praca rozciąga się do maksymalnego czasu, który na nią przeznaczymy”

Jeśli zaplanujesz, że będziesz tworzyć nową prezentację przez 2 godziny, tyle Ci to zajmie. Jeśli jednak przeznaczyłbyś na to zadanie tylko 50 minut, bardzo możliwe że ten czas w zupełności Ci wystarczy. Jak to możliwe? Im dłuższe zadanie wykonujemy, tym większa szansa, że oprócz właściwych działań, będziemy też się zajmować rzeczami niezwiązanymi z tym, co mieliśmy do zrobienia.

Najczęstsze zagrożenia związane z przeszacowanym czasem zadania to:

  1. Rozpoczęcie wykonywania właściwego działania z opóźnieniem

    Mam przecież dwie godziny na zrobienie tej prezentacji. To sporo czasu. Na pewno zdążę.

    Zanim zacznę ją robić …
    … sprawdzę szybko skrzynkę pocztową i odpiszę na jednego maila
    … wejdę tylko na moment na facebooka, żeby zobaczyć czy ktoś coś do mnie napisał
    … zrobię krótką przerwę na papierosa
    … wykonam tylko jeden telefon

    Sam z pewnością możesz znaleźć wiele sposobów na dokończenie tego zdania. Zamiast skoncentrować się na stworzeniu prezentacji, bierzemy się za inne zadania. Przez to czas robienia prezentacji niepotrzebnie się wydłuża.

  2. Przerywanie pracy krótkimi zadaniami

    Jeśli przeznaczysz na zadanie więcej czasu, niż faktycznie potrzeba, nie będziesz czuć oporu, by w trakcie pracy nad nim:

    ==> odebrać telefon
    ==> zrobić sobie przerwę na kawę
    ==> zajrzeć do kalendarza i sprawdzić, co jeszcze masz do zrobienia dzisiaj (w tym tygodniu)
    ==> zapisać pomysł, który przyszedł Ci do głowy
    ==> wysłać do kogoś smsa

    To zagrożenie podobne jest do pierwszego. Różni się tylko momentem rozproszenia.

  3. Nadmierna dbałość o detale (perfekcjonizm)

    Gdy jesteś już bliski stworzenia ostatecznej wersji prezentacji, ale wykorzystałeś do tej pory dopiero 90 z zaplanowanych 120 minut, bardzo łatwo ulegniesz pokusie perfekcjonizmu:

    A może to zdjęcie przesunąć bardziej na prawo? Może zwiększyć trochę tę czcionkę? Może rozbić ten slajd na dwa mniejsze? Albo zastosować inny wykres?

    W nielicznych sytuacjach dokonanie jednej z powyższych poprawek może mieć znaczenie. Najczęściej jednak będzie trwonieniem czasu. Zamiast być perfekcjonistą, zostań Parecistą. Koncentruj się na tym, co najważniejsze, a potem przechodź do kolejnego priorytetowego zadania, które da Ci 80% efektu. Więcej o zasadzie Pareto, możesz przeczytać tutaj.

    Rozważmy teraz inny scenariusz. Jest godzina 11:10. Obiecałeś, że ważny Klient NA PEWNO dostanie prezentacje najpóźniej do 12:00. Masz więc maksymalnie 50 minut na jej stworzenie. Jak się teraz będziesz zachowywać? Będziesz odwlekać rozpoczęcie prac nad prezentacją? Jeśli ktoś do Ciebie zadzwoni, bez zastanowienia odbierzesz? Pochylisz się nad każdym detalem, żeby go dopieścić?

    NIE!

    Prawdopodobnie zachowasz się dokładnie odwrotnie:

    1) weźmiesz się do roboty od razu, bez chwili zastanowienia
    2) będziesz ignorować wszelkie rozpraszacze
    3) skoncentrujesz się wyłącznie na najważniejszych elementach, tym co musi być zrobione.

    I sam się zaskoczysz, że byłeś w stanie wykonać zadanie na podobnym poziomie jakości w 2-3 razy krótszym czasie!

    Jeśli chcesz w pełni wykorzystać potencjał Prawa Parkinsona, zastosuj następujący przepis.

    1) oszacuj czas potrzebny do wykonania zadania

    Napisz, ile minut powinno Ci zająć ukończenie zadania. Odwołaj się przy tym do wcześniejszych doświadczeń albo rozbij to zadanie na kilka mniejszych czynności i oszacuj, ile zajmie każda z nich.

    2) zmniejsz szacowany czas o 10-20%

    Jeśli szacowałeś, że zadanie zajmie Ci 120 minut, podejmij wyzwanie, by wykonać je w 100 minut. Generalna zasada mówi, że największy postęp dokonujemy przy nowym dla nas typie zadania. Różnica pomiędzy pierwszym a drugim razem będzie większa niż pomiędzy ósmym i dziewiątym. Dlatego na początku zmniejszaj czas wykonania zadania o więcej (bliżej 20%), a przy kolejnych podejściach o mniej (bliżej 10%).

    3) włącz stoper i skoncentruj się w 100% na wykonaniu zadania

    Wycisz telefon, zamknij przeglądarkę internetową (lub wszystkie niepotrzebne karty), włącz stoper i rozpocznij wyścig z czasem. Walcz o każdą minutę. Uzyskaj rekordowy wynik, swoją życiówkę w tym rodzaju zadania.

    4) gdy skończysz, sprawdź ile Ci zajęło wykonanie zadania

    Porównaj wartość szacowaną z tą, którą uzyskałeś. Przeszacowałeś czas wykonania zadania? Jeśli tak, to o ile minut? A może zadanie okazało się trudniejsze niż podejrzewałeś i mimo pełnej koncentracji i tak zajęło Ci więcej czasu? Takie sytuacje też będą miały miejsce.

    5) następnym razem, gdy będziesz je wykonywać, przeznacz na nie kolejne 10-20% czasu mniej

    Odejmij te 10-20% nie od czasu poprzedniego szacowania, ale od tego, ile minut faktycznie wykonywałeś zadanie.

    6) zmniejszaj czas do momentu, aż nie będziesz w stanie utrzymać satysfakcjonującego poziomu wykonania zadania

    Za każdym razem staraj się wykonać zadanie szybciej niż ostatnio. Powinno Ci się to udać z dwóch powodów. Po pierwsze: masz większe doświadczenie. Często wcześniej stworzyłeś już coś, na czym teraz możesz bazować – teksty, schematy graficzne itp. Po drugie, możliwe że dalej czas jest przeszacowany i można poprzez kompresję, wypuścić trochę powietrza.

    Prędzej czy później dojdziesz do momentu, w którym nie będzie się dało wykonać zadania w krótszym czasie, na poziomie który będzie Cię satysfakcjonował. Wtedy przyjmij, że to jest czas, którego od tej pory się będziesz trzymać przy planowaniu tego rodzaju zadania.

Co ciekawe prawo Parkinsona działa nie tylko w przypadku zarządzania czasem.

W świecie finansów wyraźnie widać, że wydatki powiększają się do poziomu zarobków. Jeśli ludzie zarabiają 1 500 zł, będą wydawać 1500 zł. Jeśli jednak te same osoby zaczną zarabiać 4 000 zł ich wydatki błyskawicznie dostosują się do nowego poziomu zarobków i będą oscylować w granicach 4 000 zł. Wraz z wyższą pensją, ludzie chcą podwyższyć swój standard życia i przez to wydają więcej pieniędzy.

Jak temu przeciwdziałać? Bardzo prosto. Ustaw stałe polecenie przelewu w dniu otrzymania wypłaty (albo dzień po). Przelewaj część swojej pensji (10-25%), którą chcesz oszczędzać, na konto oszczędnościowe, na którym będziesz mieć utrudniony dostęp do środków (brak karty, przy wybraniu pieniędzy płaci się prowizje).

W ciągu 2-3 miesięcy Twoje wydatki zrozumieją, że nie zarabiasz 4 000 zł (tyle, ile wpływa na konto), a 3 000 zł (tyle ile zostaje na koncie). I dostosują się do tej niższej wartości.

Prawo Parkinsona działa również na talerzu.

Najczęściej zjesz tyle, ile nałożysz na swój talerz. Twój umysł dąży do zjedzenia całej porcji. Czy jest ona trochę większa czy mniejsza, nie ma to dla niego większego znaczenia. Ważne, żeby wszystko zniknęło z talerza / opakowania. W końcu marnowanie jedzenia to grzech!

Mając świadomość tego procesu, wyłania się bardzo proste rozwiązanie, o którym już nieraz na blogu pisałem. Używaj mniejszych talerzy. Od kiedy do śniadania biorę mniejszy talerz, zamiast zjadać trzy kromki chleba, konsumuję dwie. Mimo tego nie czuję się bardziej głodny. Okazało się, że dwie kromki mi w zupełności wystarczają. Stosując tę i kilka innych prostych sztuczek z miesiąca na miesiąc chudnę. W ciągu 4 miesięcy udało mi się zrzucić 4 kg bez zmieniania diety czy wyrzeczeń. I choć jest to tylko 1 kg miesięcznie, jestem przekonany, że uzyskany efekt będzie znacznie trwalszy niż przy typowych programach odchudzających.

Skoro już wiesz, jak działa Prawo Parkinsona – wykorzystuj je w praktyce. Wykonując zadania po raz kolejny, daj sobie na ich ukończenie coraz mniej czasu, aż dojdziesz do momentu, kiedy krócej się nie da lub nie warto. Ustaw stałe zlecenie przelewu w dniu wypłaty, jedz na mniejszych talerzach. Jeśli chwilę pomóżdżysz, z pewnością znajdziesz więcej sytuacji, w których warto wykorzystać Prawo Parkinsona.

Prawo Parkinsona – Siła Kompresji

Zapomniany Skarb – Zasada PARETO

Zasada Pareto – Zapomniany Skarb!

Ulepsz Swoje Otoczenie Zamiast Ulepszać Siebie - Andrzej Bernardyn

Wyobraź sobie skrzynię pełną lśniących monet i szlachetnych kamieni. Złotych pucharów i cennych naszyjników. Ile czasu i pieniędzy byłbyś w stanie zainwestować, żeby ją zdobyć? Niemało, prawda? A co byś zrobił, jeśli powiedziałbym Ci, że codziennie mijasz taką skrzynię, nie zwracając na nią uwagi? Że skarb jest na wyciągnięcie Twojej ręki, wystarczy tylko że się po niego schylisz? Chcesz skorzystać z takiej okazji? Jeśli tak, zapraszam do lektury.

Zasada Pareto dla wielu ludzi jest wielokrotnie przeżutą gumą, która całkiem straciła swój smak. Słyszeli o niej na studiach, niemal na każdym szkoleniu z zarządzania czasem i zanim trener zdąży powiedzieć słowo Pareto zaczynają ziewać. Tak, wiem co to jest. Tak, słyszałem o tej zasadzie. Wielokrotnie.

Gdy jednak pytam menadżerów i przedsiębiorców na szkoleniach: Jak z niej korzystacie?
w odpowiedzi słyszę ciszę. Chcę dziś pokazać, że zasada Pareto jest zapomnianym skarbem, który ludzie mijają obojętnie. A wystarczy tyko otworzyć wieko skrzyni i przyjrzeć się tym wszystkim korzyściom, które czekają na wyciągnięcie ręki. Zacznijmy jednak od początku. Co mówi zasada Pareto?

20% zadań dostarcza 80% efektu

Oczywiście są też inne interpretacje tej zasady, na przykład:
20% klientów dostarcza 80% dochodu
20% produktów generuje 80% zysku

Jednak w tej analizie skupimy się na wersji z zadaniami i efektem. Jakie praktyczne wnioski można wyciągnąć z tego, że 20% zadań dostarcza nam 80% efektu?

(1) warto dobrze się zastanowić i wybrać te zadania, które są najkorzystniejsze.

Poniższy wykres najlepiej ilustruje różnicę pomiędzy wykonaniem zadania priorytetowego i pozostałych.

Zasada Pareto - Efekty Działania - Andrzej Bernardyn

Liczby 80 i 20 sugerują nam, że priorytetowe zadanie może nam dostarczyć czterokrotnie wyższej wartości. Jednak jeśli jedno zadanie z pięciu dostarcza nam 80% efektu, to na każde z pozostałych czterech (zakładając równy podział) zostaje tylko

5%

co oznacza, że priorytetowe zadanie da nam 16 razy więcej niż zwykłe zadanie!

Gra polegająca na zidentyfikowaniu, które z zadań jest priorytetowe, jest więc warta nie tylko świeczki, ale i imponującego kandelabru. Dla naszego biznesu różnica pomiędzy wykonaniem zwykłego zadania i priorytetowego, to różnica pomiędzy niezarobieniem wcale, a zdobyciem dużego zlecenia.

Oczywiście, nie zawsze rozbieżność w skuteczności zadań jest aż tak bardzo wyraźna. Czasem będzie to 70 do 30, albo 60 do 40. Jednak prawie zawsze, jedno z zadań jest ważniejsze niż pozostałe i to właśnie je należy wykonać w pierwszej kolejności. Nawet jeśli jest najmniej przyjemne i najtrudniejsze.

Jaka jest kolejna praktyczna implikacja zasady Pareto?

(2) rzadko kiedy warto jest podnosić jakość aż do 100% (do perfekcji).

Niewątpliwie są takie sytuacje, w których drobiazgi są decydujące i potrzebna jest absolutna perfekcja, by wygrać. Sport jest tego dobrym przykładem. O wygranej w sprincie często decydują milisekundy (czubek nosa). Jestem sobie w stanie również wyobrazić, że dla firmy produkcyjnej różnica pomiędzy szansą stworzenia dobrego samochodu na poziomie 80% a 90% może przesądzić o jej życiu lub śmierci.

Jednak w miażdżącej ilości przypadków nie jest to aż takie ważne. Powiem więcej, klienci często nie zobaczą różnicy pomiędzy jakością produktu na poziomie 80% i 100%. Dla nich w obu przypadkach jest wystarczająco dobry. Po co więc przepłacać? Po co inwestować więcej czasu i pieniędzy niż jest to konieczne?

Odwrócona zasada Pareto mówi, że:

80% działań dostarcza 20% efektu


Po tym jak wykonasz priorytetowe zadania i osiągniesz jakość produktu / usługi na poziomie 80%, potrzebujesz włożyć 4 razy tyle pracy, żeby z 80% dojść aż do 100%. Zamiast tego, dużo lepiej będzie znaleźć i wykonać inne priorytetowe zadania.

Wyobraźmy sobie, że jesteśmy właścicielami szkoły językowej. Możemy wyróżnić w niej 4 główne obszary działalności:

I. Obsługa bieżących Klientów
II. Zdobywanie nowych Klientów
III. Sprawy administracyjne
IV. Rozwój kadry i pozyskiwanie nowych pracowników

Załóżmy, że wykonaliśmy już priorytetowe zadanie z pierwszego obszaru, jakim było:
1. stworzenie ciekawego kursu do nauki języka angielskiego dla dzieci. Pozostałe zadania, które nam zostały w tym obszarze to:
2. nagranie piosenki.
3. zorganizowanie pikniku.
4. zorganizowanie spotkania z klaunem.
5. dodanie zdjęć do zeszytów uczniów.

Być może któryś z tych elementów byłby miłym dodatkiem do kursu, jeśli jednak ich zabraknie – prawdopodobnie nic się nie stanie. Rodzice ani dzieci nie wiedzą przecież, że planowaliśmy takie atrakcje i nie zorientują się, że czegoś brakuje. Tylko w naszej świadomości kurs będzie niepełny.

Zamiast wykonać jedno z pozostałych zadań z tego obszaru i podnieść jakość kursu z 80% do 85%, możemy wybrać priorytetowe zadania z pozostałych dziedzin:

II. Zdobywanie nowych Klientów
III. Sprawy administracyjne
IV. Rozwój kadry i pozyskiwanie nowych pracowników

W ten sposób możemy zrobić kolejną osiemdziesiątkę (priorytetowe zadanie, które da nam 80% efektu), zamiast inwestować czas w piątkę (zwykłe zadanie, dające 5% efektu). Zachowując balans pomiędzy różnymi elementami naszego biznesu, możemy uzyskać efekt synergii i równomiernie się rozwijać.

W ten sposób unikniemy problemu wąskiego gardła, kiedy jeden z niedostatecznie dobrych elementów będzie nam blokował możliwość skorzystania z pełnego potencjału pozostałych.

Jak w praktyce zastosować zasadę Pareto już dziś?

[1] Wyróżnij cztery kluczowe obszary dla Twojego biznesu / Twojej pracy Weź kartkę A4, narysuj na niej maksymalnie duże koło, podziel je na cztery części i napisz na zewnątrz koła, przy każdej z ćwiartek, nazwę jednego z kluczowych obszarów.

[2] Wypisz 5 zadań dla każdego z tych obszarów Wewnątrz każdej z ćwiartek koła wpisz po 5 zadań z każdego obszaru. W sumie będziesz mieć listę 20 zadań.

[3] Wybierz priorytetowe zadanie z każdej ćwiartki!
Podkreśl lub zaznacz gwiazdką po jednym zadaniu z każdej ćwiartki, które wydaje Ci się najistotniejsze – to, którego wykonanie da Ci najlepsze rezultaty.

[4] Ustal kolejność wykonywania zadań priorytetowych Zdecyduj, które z priorytetowych zadań wykonasz jako pierwsze. Jeśli chcesz, możesz też zadecydować, które z nich zrobisz jako drugie, trzecie i czwarte, jednak nie jest to konieczne. Często lepiej będzie zdecydować o kolejności pozostałych priorytetowych zadań, dopiero po wykonaniu pierwszego z nich. Do tego czasu, może się okazać, że inny porządek, będzie sensowniejszy.

[5] Wykonaj zadanie

Faza planowania zakończona, więc DO DZIEŁA!

Trawa po drugiej stronie płotu jest zawsze bardziej zielona. Poznanie nowej techniki, o której do tej pory jeszcze nigdy nie słyszeliśmy jest ekscytujące i daje większą nadzieję na zmianę. Jednak to, co naprawdę się liczy w narzędziach do zarządzania czasem (czy sobą), to ich skuteczność. Zasada Pareto jest prosta, praktyczna i dostarcza wymiernych rezultatów. Zacznij ją stosować, a szybko się o tym przekonasz.

Zapomniany Skarb – Zasada PARETO

Ulepsz Swoje Otoczenie… Zamiast Ulepszać Siebie!

Ulepsz swoje otoczenie… Zamiast ulepszać siebie!

Ulepsz Swoje Otoczenie Zamiast Ulepszać Siebie - Andrzej Bernardyn

Coraz więcej ludzi, często zarażonych Sekretowym myśleniem, uważa że to oni są odpowiedzialni, za wszystko co dzieje się w ich życiu. Często słyszymy: Jesteś kowalem swojego losu lub Jeśli umiesz liczyć – licz na siebie. Czy jednak zawsze wina bądź odpowiedzialność leży po naszej stronie? A może zamiast zmieniać siebie, lepiej jest popracować nad otoczeniem? O tym w dzisiejszym wpisie.

Zanim jednak przejdziemy do rozwiązań, dokonajmy pewnej diagnozy. We współczesnym świecie ścierają się dwie konkurencyjne postawy: supermena i ofiary.

Postawa supermena zakłada, że wszystko jest (dla Ciebie) możliwe. Że jedyne ograniczenia są w Twojej głowie. Nic nie może Cię zatrzymać, jeśli tylko jesteś wystarczająco zmotywowany. W wersji ekstremalnej zakłada, że siłą własnej woli możesz skłonić Wszechświat, by w zębach przyniósł Ci pieniądze, miłość, sławę i wszystko, czego tylko pragniesz. Musisz tylko mocno chcieć i wizualizować sobie odpowiednie obrazy. Brzmi to bardzo kusząco i optymistycznie. Większość z nas chętnie przystałaby na takie rozwiązanie. Szkoda tylko, że wszystkie te założenia są nieprawdziwe. Świat nie działa w ten sposób i bardzo łatwo się o tym przekonać. Nie zawsze dostajemy to, co chcemy, nawet jeśli robimy wszystko, co w naszej mocy, aby tak się stało. Jeśli wierzymy w supermeńską ideologie, gdy tylko coś nam się nie uda, wniosek może być tylko jeden. Daliśmy ciała. Okazaliśmy się za słabi. To nasza wina. Przeżywając jedno rozczarowanie za drugim, zaczynamy coraz mocniej deprecjonować swoją wartość. Optymistyczna ideologia okazuje się źródłem wielkiego przygnębienia, a niekiedy i depresji.

Na drugim biegunie mamy postawę ofiary. Prowokuje ona do powtarzania takich myśli: Ktoś mnie niesprawiedliwe potraktował. Ktoś mnie oszukał, wykorzystał. Świat jest zły, ludziom nie można ufać. Ja nie jestem odpowiedzialny za swoje porażki, to wszystko przez tych niedobrych innych. Również i ta ideologia jest z gruntu nieprawdziwa. Oczywiście, że są sytuacje w których faktycznie ktoś nas oszukał i mimo bycia uważną osobą, nie daliśmy rady temu przeciwdziałać. Jednak nie branie w ogóle odpowiedzialności za swoje czyny kończy się wyuczoną bezradnością – postawą w której ukazujemy siebie jako słabą osobę, która samo o siebie nie potrafi zadbać i wymusza na innych wyręczanie jej we wszystkim. Nic dobrego z tego nie wynika.

Całe szczęście nie musimy wybierać pomiędzy tymi dwoma skrajnościami. Ekstrema prawie zawsze są niekorzystne. Potrzebujemy znaleźć złoty środek. Świetnie tę potrzebę wyraził Marek Aureliusz:

Boże, daj mi cierpliwość, bym pogodził się z tym, czego zmienić nie jestem w stanie. Daj mi siłę, bym zmieniał to, co zmienić mogę. I daj mi mądrość, bym odróżnił jedno od drugiego.

Zanim jednak stwierdzimy, że czegoś nie jesteśmy w stanie zmienić – mimo usilnych starań i naprężania siły woli – warto spróbować innego rozwiązania:

Ulepszenia NIE SIEBIE, ale swojego otoczenia!


Chip i Dan Heath, autorzy rewelacyjnej książki Pstryk, dokonują bardzo ciekawego odkrycia w tym temacie. Piszą, że:

coś, co wygląda jak problem tkwiący w człowieku, często jest problemem tkwiącym w sytuacji.

Dla poparcia tej tezy podają przykład badania naukowego (Briana Wansinka z Uniwersytetu Cornella), w którym niczego niepodejrzewającym kinomaniakom rozdawano popcorn przy okazji projekcji filmu Godzina zemsty z Melem Gibsonem. Choć popcorn był darmowy, przygotowano tak, by skrzypiał w zębach i smakował jak stary styropian. Naukowcy byli ciekawi, kto zje najwięcej popcornu. Ku ich zdumieniu okazało się, że to nie rozmiar człowieka – jego wysokość, waga czy tusza miała decydujące znaczenie. Nie bycie głodnym lub szczególna słabość do chrupiącego popcornu. Najwięcej stęchłej, prażonej kukurydzy zjedli … Ci, którzy dostali największe kubełki. Nawet Ci mniejszej postury czy wyjściowo najedzeni. Decydujący był rozmiar nie człowieka, a pojemnika!

Chcesz schudnąć?

Zamiast przeżywać wewnętrzne rozterki i próbować siłą woli powstrzymać się przed jedzeniem:

1) używaj mniejszych talerzy – dzięki temu nałożysz sobie mniejsze porcje, a w efekcie mniej zjesz

2) schowaj wszystkie pokusy – ciasteczka, czekolady, chipsy. Czego oczy nie widzą tego … żołądkowi nie żal. Mnie zamknięcie słodyczy w ciężko dostępnej szufladzie (genialny pomysł mojej Żony, dzięki Kochanie!) pozwoliło niemal całkiem wyeliminować wszystkie łakocie.

3) rozdaj słodycze znajomym – jeśli jednak boisz się, że na cukrowym głodzie i tak staniesz na krześle, żeby wyciągnąć słodycze, zawczasu się ich pozbądź, podarowując tym, którzy się z nich ucieszą.

Chcesz być bardziej produktywnym?

1) pracuj poza domem – mnie przeniesienie się z pracą z domu do mieszkania kolegi, pozwoliło na wzrost produktywności o 300%. Żadna inna technika – Zasada Pareto, Prawo Parkinsowa, Macierz Eisenhowera, tworzenie Planów Dziennych i Tygodniowych – nie okazała się choćby w połowie tak skuteczna jak oddzielenie miejsca pracy od miejsca odpoczynku. Dlaczego?

Bo w domu czyha na mnie wiele pokus. Gry komputerowe, ciekawe książki, nagła pilna potrzeba przearanżowania pokoju czy nawet miękkie łóżko. Nawet jeśli udało mi się oprzeć tym wszystkim przyjemnościom, to kosztowało mnie to tyle energii, że moja praca była dużo mniej efektywna.

Wystarczyło, że jak ludzie na etacie, zacząłem wychodzić z domu do pracy, a wszystkie te problemy zniknęły. Pracując u kolegi ani nie mam sposobności ani nie odczuwam pokusy by grać, spać czy lenić się w inny sposób.

2) stwórz nawyki – stworzenie nawyków to jedna z najlepszych inwestycji, których możemy dokonać. Zasoby naszej silnej woli są ograniczone i im częściej z nich czerpiemy, tym mniej ich nam zostaje na dalszą część dnia.

Zamiast zmuszać się do robienia mało przyjemnych rzeczy lub takich, o których łatwo zapomnieć – dużo lepiej stworzyć z tego nawykowe działanie. Wtedy bez udziału energii, uwagi czy właśnie silnej woli, będziesz wykonywać wartościowe czynności w swoim życiu. Więcej informacji na ten temat znajdziesz w kolejnych wpisach.

Dlaczego piszę o nawykach w kontekście ulepszania otoczenia? Bo to otoczenie może nam często podpowiedzieć, co mam zrobić, udzielić wskazówki.

Chcesz biegać zaraz po wstaniu? Zawieś sportowe ubrania na klamce od drzwi Twojej sypialni.
Chcesz pamiętać, gdzie dałeś klucze od mieszkania, auta czy portfel? Ustal stałe miejsce w Twoim domu, gdzie będziesz trzymał te przedmioty, które do perfekcji opanowały sztukę znikania.

Chcesz mieć lepsze relacje?

1) korzystaj z powiadomień – jednym z nawyków, które w sobie wyrobiłem, jest składanie życzeń urodzinowych moim znajomym z facebooka i linkedina. Nie muszę pamiętać, kto kiedy obchodzi swoje święto (w przypadku 1,5 tysiąca znajomych byłoby to bardzo trudne). Zamiast tego zdaję się na system przypomnień, którego nie muszę nawet programować. Jest na wyciągnięcie ręki, działa bez mojej ingerencji. Szkoda z niego nie korzystać.

Proste gesty sympatii, które nie wynikają z wyrachowania (nie oczekuję niczego w zamian) świetnie wpływają na relacje. Często złożenie życzeń jest dobrym pretekstem do odświeżenia znajomości i ciekawej rozmowy. Polecam każdemu. To tylko od 2 do 5 minut dziennie, które mocno procentują. Wyrabiasz sobie w ten sposób nawyk nie tylko składania życzeń, ale także myślenia o innych.

2) ustaw przypomnienia – dla najważniejszych osób w naszym życiu warto samemu ustawić przypomnienia. Dokładnie 590 dni temu ustawiłem sobie w ipodzie przypomnienie: Powiedz Aniołkowi, że go kochasz. Zrobiłem to w ramach żartu, bo przecież jeśli kogoś kochamy, nie potrzebujemy żadnych przypomnień.

Jednak dzięki temu, że słyszę dwa piknięcia codziennie o 18:00, już prawie od 600 dni, nieprzerwanie daje swojej Żonie znać, jak bardzo ją kocham. Czasem na żywo, czasem dzwoniąc, czasem wysyłając smsa. Najczęściej równo o 18:00, a czasami, gdy mam w tych godzinach spotkanie lub prowadzę szkolenie, robię to przy pierwszej przerwie.

Godzina 18:00 stała się naszą godziną. Codziennym rytuałem wzmacniającym naszą relacje. Nie muszę aktywnie o tym pamiętać. Nie robię sobie wyrzutów, że jestem złym mężem, bo o czymś zapomniałem. Bo otoczenie mi przypomina, jest moim zapasowym mózgiem, zaufanym asystentem lub niezastąpionym suflerem. Różnie możemy je nazwać.

 

Unikaj jak ognia popadania w skrajności. Zarówno postawa supermena jak i ofiary jest nieprawdziwa i co gorsza – szkodliwa. Bierz odpowiedzialność za swoje czyny, jednak pamiętaj, że mimo najlepszych intencji i starań, czasami coś nie wyjdzie i to nie z Twojej winy. Zanim jednak pogodzisz się, że tak już musi być, sprawdź czy poprzez ulepszenie otoczenia, nie jesteś w stanie osiągnąć efektu, na którym Ci bardzo zależało.

Ulepsz Swoje Otoczenie… Zamiast Ulepszać Siebie!

Technika Pomodoro – Zdrowie, Świeżość, Efektywność!

Technika Pomodoro – Zdrowie, Świeżość, Efektywność!

Technika Pomodoro - Andrzej Bernardyn

Pomidor większości z nas kojarzy się zapewne z dziecięcą zabawą. Być może jednak po przeczytaniu tego wpisu zaczniesz patrzyć na to warzywo z zupełnie innej perspektywy. Pokażę bowiem, jak wykorzystać Technikę Pomodoro, do uczynienia swojego dnia pracy (i całego życia) bardziej zdrowym, świeżym i efektywnym.

Autorem Techniki Pomodoro jest Włoch – Francesco Cirillo. Gdy był na studiach, miał olbrzymi problem z koncentracją. Podczas nauki co chwilę rozpraszali go inni ludzie albo zadania i w efekcie przygotowanie do egzaminów zabierało mu mnóstwo czasu. Poszukując pomocy udał się do kuchni – w końcu był Włochem.

Znalazł tam kuchenny minutnik w kształcie pomidora. Stwierdził, że spróbuje uczyć się w pełnej koncentracji chociaż przez 5 minut. Nastawił więc Pomodoro (po włosku – pomidor) i rozpoczął studiowanie notatek. Z początku utrzymanie uwagi nawet przez tak krótki czas było dla niego problemem, jednak z każdym kolejnym razem było to coraz prostsze.

Stopniowo podnosił też czas skoncentrowanej nauki z 5 minut, do 10 minut, a potem 15-20 aż do 25 minut. Po tym jak Pomodoro zadzwoniło (skończył się czas odmierzany przez minutnik) robił sobie 5-minutową przerwę, podczas której się relaksował. I tak właśnie powstał Chocapic! … znaczy się, Technika Pomodoro – którą z powodzeniem wykorzystują dziesiątki tysięcy osób na całym świecie.

W swojej podstawowej wersji brzmi ona bardzo prosto: pracuj przez 25 minut w pełnym skupieniu, a potem zrób sobie 5 minut przerwy!

Jakie są korzyści ze stosowania Techniki Pomodoro?

  1. Maksymalna koncentracja i większa wydajność

    Praca w pełnym skupieniu przez wiele godzin nie jest możliwa – jednak przez 25 minut, jak najbardziej. Nasza koncentracja mocno spada powyżej 45 minut wykonywania zadania. Dzięki dzieleniu zadań na krótkie fragmenty i częstym przerwom jesteś w stanie pracować maksymalnie wydajnie. Odliczany czas dodatkowo motywuje Cię, by jak najszybciej ukończyć zadanie – wykorzystujesz w ten sposób Prawo Parkinsona*. * – o którym będzie osobny wpis

  2. Większa motywacja do działania

    Dużo łatwiej wziąć się do pracy, gdy do najbliższej przerwy potrzebujesz podziałać tylko 25 minut. Technika Pomodoro sprawia, że nie zwlekasz, tylko od razu bierzesz się do roboty, co jest wielką oszczędnością czasu.

  3. Regeneracja ciała i umysłu

    Regularne przerwy pozwolą Ci zadbać o fizyczne i psychiczne zdrowie. Wstając często od komputera, zapewniasz sobie ruch, lepsze dotlenienie organizmu oraz przeciwdziałasz bólom kręgosłupa, głowy itp. Również Twój umysł będzie miał okazje do odpoczynku. Podczas przerw może zachodzić proces inkubacji, dzięki któremu wpadniesz na rozwiązanie problemu, nawet o nim aktywnie nie myśląc.

Jak korzystać z tej techniki?

  1. Stwórz listę zadań i wybierz najbliższe działanie

    Na początku dnia zrobić listę zadań do wykonania i posortuj ją według ważności. Na górze listy powinno być najważniejsze zadanie, a na dole najmniej ważne. Następnie wykonuj wszystkie zadania z góry na dół.

  2. Ustaw alarm na Pomodoro (25 minut)

    Wykorzystaj w tym celu swój telefon lub aplikację komputerową.

  3. Pracuj pełne Pomodoro nad wykonaniem zadania

    Zanim zaczniesz mierzyć czas – wyeliminuj wszystkie rozpraszacze. Zamknij przeglądarkę internetową (jeśli nie potrzebujesz jej do wykonania bieżącego zadania) lub wszystkie zbędne karty w przeglądarce. Jeśli to możliwe – załóż słuchawki i puść (z komputera, telefonu, mp3) spokojną muzykę (klasyczną, relaksacyjną). W ten sposób zakomunikujesz wszystkim, że nie należy Ci teraz przeszkadzać oraz przestaniesz słyszeć rozpraszające dźwięki z otoczenia (samochody za oknem, rozmowy). Gdy już to zrobisz – włącz odmierzanie czasu i w pełni skoncentrowany pracuj tak długo, aż usłyszysz dźwięk alarmu. Jeśli chcesz – możesz co jakiś czas (raz na 5-10 minut) sprawdzać, ile czasu zostało Ci do końca.

  4. Zaktualizuj listę zadań – (część) zadania wykonane

    Gdy usłyszysz alarm – przerwij pracę i oznacz zadanie na liście jako wykonane lub zaznacz ile Pomodoro już nad nim pracujesz.

  5. Zrób 5-cio minutową przerwę

    Gdy zaznaczyłeś już wykonanie zadania (lub jego części), nastaw alarm na 5 minut. To Twój czas na relaks. Wykorzystuj go za każdym razem, nawet jeśli w danym momencie najchętniej zająłbyś się dalej pracą. Dzięki temu znacznie zwiększysz swoją produktywność.
    Co warto robić podczas MPP (Mała Przerwa Pomodoro)? Oto kilka pomysłów

    1. wypij szklankę wody
    2. zaparz herbatę lub kawę
    3. zjedz owoc, warzywo
    4. zaczerpnij świeżego powietrza (otworzyć okno, wyjść na dwór)
    5. wyślij bliskiej osobie miłego smsa
    6. złóż życzenia na facebooku osobie, która obchodzi dzisiaj urodziny
    7. porozmawiaj chwilę z kolegą / koleżanką z pracy (który/-a w tym samym czasie zakończył(a) swoje Pomodoro : – )
    8. zrób sobie masaż dłoni, szyi
    9. wykonaj jedno z polecanych ćwiczeń (workawesome.com/office-life/office-deskexercises/)
    10. zadbaj o higienę (umyj zęby, nasmaruj się kremem, skorzystaj z WC)
    11. zamów posiłek na DPP (Duża Przerwa Pomodoro)

    Oczywiście 5 minut jest umownym czasem. Jeśli w kolejce do czajnika była kolejka i potrzebujesz jeszcze 1-2 minut, by zrobić swoją kawę / herbatę, nie musisz rzucać się z powrotem do biurka z komputerem, bo słyszysz alarm. Jednak jeśli to tylko możliwe, trzymaj się dyscypliny czasowej i tych 5 minut.

  6. Zrób 30 minutową przerwę – po 4 Pomodoro z rzędu

    Po wykonaniu czterech Pomodoro pod rząd zrób sobie 30-minutową przerwę regeneracyjną. Również jest ona obowiązkowa : – ) Nastaw alarm na 30 minut i …
    Co warto robić podczas DPP (Duża Przerwa Pomodoro)? Oto kilka pomysłów
    1. przygotuj i zjedz posiłek lub zjedz zamówiony wcześniej lunch
    2. poczytaj książkę dla przyjemności
    3. porozmawiaj ze znajomymi z pracy, którzy też robią sobie przerwę
    4. sprawdź co ciekawego udostępnili Twoi znajomi na fejsie
    5. poczytaj kilka postów na blogach, które śledzisz
    6. wyjdź na zewnątrz, zrób sobie spacer

Ważne zasady w Technice Pomodoro

  1. Pomodoro jest niepodzielne. Gdy już zaczniesz nad czymś pracować, działaj tak długo, aż usłyszysz alarm (wyjątek – punkt 4). 

  2. Jeżeli zadanie wymaga więcej niż 7 Pomodoro – podziel je na mniejsze części.
  3. Jeżeli zadanie zajmie Ci mniej niż jedno Pomodoro – dorzuć do niego kolejne krótkie zadanie tak, żeby wypełnić całe Pomodoro
  4. Jeżeli skończysz zadanie zanim upłynie całe Pomodoro (np. zostanie Ci 7 minut) – nie szukaj zadania na siłę, tylko zrób od razu 5-minutową przerwę, a potem zabierz się za kolejne zadanie od nowego Pomodoro**.
    ** – to moja zasada, która różni się od oryginalnych zaleceń Francesco Cirillo.

  5. Kiedy nie należy korzystać z Techniki Pomodoro?

    a) podczas czasu wolnego – kiedy nie jest ważny efekt tylko przyjemność płynąca z wykonywania czegoś, co lubisz
    b) podczas dojazdów, spotkań

Więcej na temat techniki Pomodoro przeczytasz na stronie PomodoroTechnique.com. Oczywiście Technika Pomodoro nie jest dla każdego. Zanim jednak stwierdzisz, mi to nie pasuje – przetestuj ją jednego dnia.

Nic to nie kosztuje, a będzie ciekawym urozmaiceniem w stosunku do zwykłego dnia pracy. Jest jednocześnie spora szansa, że zobaczysz duży wzrost energii i produktywności i zostaniesz stałym Pomodorzystą, tak jak ja. Spróbowałem, polubiłem, korzystam. Pisząc ten wpis wykorzystałem 4 Pomodoro. W związku z tym zaraz zrobię zasłużoną 30-minutową przerwę : – )

Technika Pomodoro – Zdrowie, Świeżość, Efektywność!

Szacowanie i Kontrola Czasu Naszych Działań

Szacowanie i Kontrola Czasu… Naszych Działań!

Czy Ty Mnie w Ogóle Słuchasz? - Andrzej Bernardyn

Zastanawiasz się jak skonstruować Plan Dnia lub Tygodnia? Skąd wiedzieć, ile czasu zajmą poszczególne zadania? Jak znaleźć odpowiedni balans pomiędzy zadaniami zaplanowanymi a spontanicznymi (w slangu korporacyjnym mówi się o tzw. wrzucie)?
O tym wszystkim dowiesz się, czytając dzisiejszy wpis.

Zanim jednak odpowiemy sobie na te pytania – oddajmy się krótkim rozważaniom o naturze czasu. Z pewnością kojarzysz ze swojego życia momenty, w których czas płynął bardzo szybko. Być może była to upojna randka, film trzymający w napięciu lub wciągająca książka. Kilka godzin upłynęło w oka mgnieniu. W końcu szczęśliwi czasu nie liczą.

Znasz też na pewno sytuacje, w których czas dłużył się niemiłosiernie, sekundy nabierały wagi minut, a minuty roztyły się w godziny – w Twoim subiektywnym odbiorze. Mimo, że to jak postrzegamy czas, zależy od naszej świadomości (lub jej braku – we śnie nie czujemy upływu czasu) oraz przeżywanych emocji, czas dzieje się poza nami. Nie możemy go kontrolować, wpływać na niego, ani nim zarządzać. Nie możemy czasu kupić, sprzedać ani odłożyć na później.

Jedyne czym możemy zarządzać, to swoją uwagą i swoimi działaniami. Poszczególne zadania, które wykonujemy, oczywiście dzieją się w czasie. Jednak to ile czasu zajmują wcale nie jest sprawą jasną. Nasze odczucia i przekonania (o tym ile coś zajmuje) bardzo różnią się od ilości minut na stoperze, który skrupulatnie mierzy, ile czasu zajęło nam wykonanie danej czynności.

Aby stworzyć skuteczny Plan Działania, potrzebujesz zastanowić się nad kilkoma kwestiami.

  1. Ile godzin pracujesz w ciągu tygodnia?

    Z pewnością wiele osób odpowie 40 godzin. Być może i Ty pracujesz 5 dni w tygodniu po 8 godzin. Warto jednak odróżnić dwa pojęcia:

    a) czas SPĘDZONY w pracy oraz
    b) czas PRACY

    Czym te dwa terminy się różnią?
    – przerwami kawowymi (może też być przerwa herbaciana, papierosowa lub spacerowa)
    – przerwą obiadową
    – społecznymi interakcjami (rozmowami z kolegami i koleżankami niezwiązanymi z pracą)
    – przygotowaniem miejsca pracy (włączeniem lub podłączeniem komputera, przygotowaniem stanowiska pracy)

    Gdy odtłuścimy czas SPĘDZONY w pracy z wszystkich przerw, rozmów i przygotowań, otrzymujemy czas PRACY. Zwykle zostaje go pomiędzy 6 a 6 i pół godziny dziennie.

  2. Ile czasu zajmują Ci zadania zaplanowane, a ile spontaniczne?

    Kolejna bardzo istotna kwestia to sprawdzenie przez ile godzin dziennie wykonujesz zadania zaplanowane, a ile czasu zajmuje Ci robienie rzeczy, które pojawiły się dopiero danego dnia. Jak możesz się o tym przekonać? Bardzo prosto.

    a) nastaw alarm w telefonie na każdą pełną godzinę, którą spędzasz w pracy. Jeśli pracujesz w godzinach 9-17, to alarm powinien zadzwonić o 10:00, 11:00, 12:00 (…) i 17:00.
    b) stwórz tabelkę (w Wordzie, Excelu, na Google Docs), w której będziesz zapisywać czy przez właśnie minioną godzinę wykonywałeś zadanie zaplanowane czy spontaniczne. Tabelka mogłaby wyglądać np. tak:
    PONIEDZIAŁEK 9-10 zaplanowane 10-11 zaplanowane 11-12 spontan 12-13 spontan 13-14 przerwa obiadowa 14-15 zaplanowane 15-16 zaplanowane 16-17 spontan
    c) uzupełniaj tabelkę po każdej godzinie pracy (gdy usłyszysz alarm), przez cały tydzień
    d) sprawdź, ile średnio dziennie poświęcasz na zadania zaplanowane, a ile na spontaniczne.

    Zsumuj wszystkie godziny zadań spontanicznych z tygodnia, a następnie podziel je przez 5. Mniej więcej tyle każdego dnia inwestujesz w zadania, które się pojawiają. Ile czasu potrzebujesz zainwestować, żeby poznać jak wykorzystujesz swój czas? Wpisanie jednej wartości do tabelki zajmuje 5 sekund. Jeśli przemnożymy to przez 8 (godzin), a następnie 5 (dni), otrzymamy 200 sekund, czyli 3 minuty i 20 sekund. Gwarantuję, że ta wiedza warta jest znacznie znacznie więcej.

  3. Ile czasu zajmują Ci poszczególne zadania?

    Wyrób w sobie nawyk korzystania ze stopera. Za każdym razem, gdy zaczynasz coś robić (tworzyć prezentacje w Power Poincie, dzwonić do klientów, segregować papiery) – włącz stoper.
    Gdy ktoś do Ciebie zadzwoni, przyjdzie lub robisz sobie przerwę regeneracyjną – zatrzymaj stoper. Potem wznów pomiar czasu, gdy wrócisz do pracy nad zadaniem. W momencie, gdy zadanie jest wykonane, zatrzymaj stoper i spisz, w minutach, ile Ci ono zajęło.
    Wykorzystuj do tego zawsze tę samą tabelkę, w której będziesz gromadzić informacje o wykonanych przez siebie zadaniach.
    Jakie są korzyści z takiego postępowania?

    a) duuużo lepiej oszacujesz w przyszłości czas wykonania danego rodzaju zadania. W każdej pracy istnieją standardowe zadania, które regularnie powtarzamy (codziennie, co tydzień czy co miesiąc). Świadomość tego, ile czasu na nie poświęcasz jest podstawą tworzenia Skutecznych i Realistycznych Planów.
    b) będziesz działać szybciej i sprawniej – sama świadomość tego, że mierzysz czas często działa mobilizująco. Chcesz jak najszybciej je zakończyć. Zamiast błąkać się po bocznych torach i tracić czas na nieistotne szczegóły, skoncentrujesz się na tym co najważniejsze.

Mając te wszystkie dane, możemy przejść do tworzenia Tygodniowego Planu.


Załóżmy, że Twój czas pracy to 6 i pół godziny przez 5 dni w tygodniu. Daje to 32 i pół godziny pracy tygodniowo. Załóżmy, że spontaniczne zadania zajmują Ci średnio 1,5 godziny dziennie, a więc 7 i pół godziny tygodniowo. Gdy od 32 i pół godziny odejmiemy 7 i pół godziny zostaje nam dokładnie 25 godzin.

Tak, tak. Tygodniowo nie wykonujemy 40 godzin zaplanowanej pracy. Ani nawet nie 30-ci. Dużo częściej jest to wartość pomiędzy 20-toma a 30-toma godzinami. Jeśli jesteś jedną z osób, które do tej pory planowały 40 godzin zadań i frustrował Cię fakt, że Twoje plany nigdy się nie sprawdzają, teraz już wiesz dlaczego. To ważny pierwszy krok, do tworzenia bardziej realistycznych planów.

Zacznij planować 5 godzin pracy dziennie (lub inną wartość, która wyszła z Twoich rachunków). Gdy tworzysz nowy Plan Tygodnia – sprawdź w swojej Tabelce Zadań Wykonanych, ile dane zadanie trwało. Jeśli robisz coś nowego – oszacuj czas wykonania, na podstawie składowych zadania.

Przykładowo: chcesz przygotować skrypty dla uczestników szkolenia. Ciężko jest na oko dobrać trafną wartość tego, ile to zajmie. 5 godzin, 10 godzin, może 15-cie? Jeśli jednak podzielisz sobie zadanie na jego składowe, będzie to znacznie łatwiejsze. Aby przygotować takie skrypty potrzebujesz:

a) pozbierać materiały z książek, prezentacji w Power Poincie, poprzednich skryptów. To powinno zająć około 120 minut.
b) wprowadzić do pliku w Wordzie zdobytą wiedzę. W przypadku 20 stronicowego skryptu zajmie to ok. 150 minut. 
c) zrobić korektę stylistyczną i graficzną – wyjustować tekst, poprzenosić zdania na nową stronę, wyrównać zdjęcia itd. To z kolei nie potrwa więcej niż 30 minut.
d) pojechać na miasto i wydrukować – druk tego wszystkiego razem z dojazdem może zająć ok 90 minut.

Gdy zsumujemy cały czas, otrzymamy 390 minut, czyli 6 i pół godziny. Taki szacunek będzie dużo dokładniejszy niż próba ocenienia całości zadania. Zachęcam do szacowania czasu w minutach.
Dlaczego?

a) zmusza nas to do precyzji, zamiast powiedzieć na odczepnego – jakieś półtorej godziny – zaczynamy myśleć, analizować i podajemy dokładniejszą wartość
b) w ten sposób damy sobie mniej czasu na wykonanie zadania, a zgodnie z Prawem Parkinsona, praca rozciąga się do maksymalnego czasu, który na nią przeznaczymy. Jeśli dasz sobie 30 minut na odpisanie na maila – zajmie Ci to 30 minut. Jeśli jednak dałbyś sobie na to tylko 5 minut, też byś zdążył to zrobić. Dlatego jeśli masz wątpliwości, ile dane zajęcia zajmie – przyjmij tę mniejszą wartość. O praktycznym, zastosowaniu Prawa Parkinsona zrobię prawdopodobnie osobny wpis.

Tworząc Tygodniowy Plan Działania weź pod uwagę różnicę pomiędzy czasem SPĘDZONYM w pracy a czasem PRACY oraz to, ile czasu zajmują Ci zadania spontaniczne, a ile zaplanowane. Szacuj czas wykonania zadań – jeśli masz z tym problem, rozbijaj zadania na mniejsze części.

Postępując w ten sposób zamiast być frustratem, który ciągle się spieszy, a i tak nie jest w stanie niczego do końca zrobić, skoncentrujesz się na tym co najważniejsze i osiągniesz lepsze efekty.

Szacowanie i Kontrola Czasu Naszych Działań

Jak Najlepiej Wykorzystać Noworoczną Energię?

Jak Najlepiej Wykorzystać Noworoczną Energię?

Czy Ty Mnie w Ogóle Słuchasz? - Andrzej Bernardyn

Z początkiem każdego nowego roku chcemy poprawić swoje życie. Składamy różnego rodzaju noworoczne postanowienia, np. nie będę palić, zrzucę 10 kg, wreszcie wezmę się do pracy itp. Jak jednak doskonale wiesz te postanowienia nie są zbyt skuteczne. Początkowo wyglądają pięknie i mają w sobie energię, lecz szybko się wypalają i zostaje po nich tylko dym. Jak po fajerwerkach. Co zatem warto robić? Jak wykorzystać noworoczną energię, by trwale i skutecznie zmienić swoje życie na lepsze?
O tym w dzisiejszym wpisie.

Każdemu z nas marzy się genialne rozwiązanie, dzięki któremu raz na zawsze uporamy się z problemem lub osiągniemy wymarzony cel. Niestety złote rybki lub djiny z lampy spełniające życzenia nie istnieją. Prawdziwa zmiana w życiu wymaga wysiłku. I to nie byle jakiego. Być może co jakiś czas budzisz się z myślą, że jak tylko przeczytam tą książkę, jak tylko przejdę to szkolenie lub uda mi się spotkać tę osobę, to wszystko się zmieni. Zacznę żyć, tak jak zawsze chciałem, będę mieć żelazną wolę i motywację do działania większą niż trzypiętrowa piramida złożona z 10 słoni.

Znów, sam chciałbym żeby to było takie proste. Ale tak nie jest. I sam(a) o tym dobrze wiesz. Bo próbowałeś/łaś tego nie raz. A rezultaty były rozczarowujące.

Żadne jednorazowe działanie, nie ważne jak trudne lub wielkie, nie dokona trwałej i pozytywnej zmiany w Twoim życiu. Nawet wygranie milionów na loterii lub kupienie akcji firmy, która później urośnie do wielkości Google czy Apple. Jeśli myślisz inaczej, przeczytaj ten artykuł. Bez umiejętności zarządzania pieniędzmi i samokontroli, szybkie wzbogacenie się przyniesie więcej szkód niż pożytku.

Co zatem zostaje? Czego potrzebujemy, by zmienić swoje życie na lepsze? Głównie 3 rzeczy:

  1. Systematycznej pracy nad sobą i swoim życiem

    Z pewnością wiesz, jak to jest. Postanawiasz zmienić coś w swoim życiu (poprawić swoją sylwetkę, popracować nad znajomością angielskiego czy wykształcić w sobie nawyk regularnego chodzenia spać i wstawania). Jednorazowo możesz dużo w tym kierunku zrobić – kupić karnet na siłownie i wykonać intensywny trening, wypisać i powtórzyć sobie 100 słówek, wstawać na budzik bez względu na to, o której poszedłeś spać.

    Jednak Twój zapał szybko gaśnie. Odpuścisz sobie raz. Potem drugi, trzeci … aż przestajesz całkiem robić to, na czym jeszcze kilka (tygo)dni temu tak bardzo Ci zależało. Po kilku miesiącach budzisz się i znowu jednorazowo inwestujesz dużo energii. Jednak do trwałej zmiany i realnych efektów nie potrzeba dużego wysiłku raz na dłuższy czas. Wystarczy regularne, celowe ćwiczenie. Małe kroczki, ale często wykonywane i wszystkie w odpowiednim kierunku.

    Jeśli w ciągu każdego z 10 tygodni nauczysz się 10 nowych słówek, efekt będzie nieporównywalnie lepszy niż gdy jednego dnia zapamiętasz 100 słów. Już za kilka dni większość z nich zapomnisz, nie robiąc żadnych powtórek. Pracując regularnie, mniejszymi krokami możesz część czasu poświęcić na utrwalanie, a część na rozwój nowych umiejętności.

    Porozmawiaj z dowolną osobą, która osiągnęła sukces w dowolnej dziedzinie. Spytaj ją czy to była zasługa jednorazowego strzału czy regularnej pracy. W sporcie, biznesie, nauce czy rozwoju osobistym, prawie zawsze będzie to zasługa wielu małych kroków. Regularna praca nad sobą daje miażdżąco lepsze efekty od jednorazowych prób.

  2. Naprowadzania na właściwy kierunek

    Jak z pewnością wiesz, jest zasadnicza różnica pomiędzy aktywnością a efektywnością. Możesz zrobić 20 różnych rzeczy, żeby zdobyć nowego klienta. Będziesz pracować nad tym przez cały tydzień, 40 godzin. A Twój kolega w tym samym czasie zainwestuje tylko 1 godzinę, by przyjść na odpowiednie spotkanie i osiągnie znacznie lepszy wynik.

    Nie chodzi o to, żeby robić dużo i się namęczyć. Warto pracować mądrze, a nie ciężko. Gdy Twoje działania będą odpowiednio naprowadzane osiągniesz znacznie lepszy efekt. Twój Przewodnik powstrzyma Cię przed nietrafionymi pomysłami. Pomoże Ci wejść na właściwą ścieżkę i wyznaczać sobie ambitne, lecz realistyczne cele. Zamiast błądzić po omacku, będziesz pewnie stąpał po ścieżce sukcesu w towarzystwie Przewodnika.

  3. Wsparcia życzliwych ludzi

    Wyobraź sobie grupę ludzi podobnych do Ciebie. Wielu z nich mierzy się z tymi samymi problemami lub wyzwaniami co Ty. Czy nie wspaniale byłoby wymienić się doświadczeniami? Dzięki relacjom Twoich nowych znajomych uniknąć popularnych błędów? Skorzystać z tego, co działa u innych? A przy okazji pochwalić się swoimi sukcesami? Razem raźniej.

    Gdy będziesz wiedział, że co tydzień czeka Cię spotkanie, na którym zdasz relację z tego, co udało Ci się osiągnąć w ciągu ostatnich 7 dni, gwarantuje Ci, że Twoja motywacja do działania będzie palić się jasnym płomieniem. Skorzystaj ze wsparcia innych ludzi, by wymienić się doświadczeniami oraz wytrwale realizować swoje cele.

    Oczywiście możesz to wszystko zrobić samemu. Systematycznie pracować, znaleźć bardziej doświadczonego kolegę / koleżankę i ludzi, którzy będą Cię wspierać. Każdemu Czytelnikowi bloga życzę z całego serca, by Wam się to udało.


Głęboko wierzę, że te 3 elementy sprawią, że Wasze życie będzie lepsze niż kiedykolwiek, a Wy poczujecie radość i satysfakcje ze swoich działań i tego, jak zaczęliście nowy rok. Możesz jednak skorzystać z gotowego rozwiązania, które łączy w sobie te wszystkie elementy. Podziel się Sukcesem to projekt, nad którym pracuję kilka ostatnich miesięcy. Dziś chcę go pokazać Tobie. Obejrzyj prezentację w PREZI, a jeśli będziesz mieć pytania, to zapraszam do kontaktu ze mną!

Jak Najlepiej Wykorzystać Noworoczną Energię?

Zanim Zjesz Tę Żabę, Przegryź Kilka Kijanek!

Zanim zjesz tę Żabę, Przegryź Kilka Kijanek!

Czy Ty Mnie w Ogóle Słuchasz? - Andrzej Bernardyn

Zjedz tę żabę … to metafora, którą spopularyzował Brian Tracy. Oznacza ona, że powinniśmy zająć się najtrudniejszym, najmniej przyjemnym zadaniem … on razu. Od samego rana. Powinna to być pierwsza rzecz, za którą się weźmiemy. Czy aby na pewno jest to dobry pomysł? O tym w dzisiejszym wpisie.

Skąd w ogóle wziął się pomysł zjadania żab na śniadanie (metaforycznie rzecz biorąc)? Nie jest on pozbawiony sensu. Bardzo łatwo tak sobie zorganizować dzień, żeby cały czas być zajętym, coś robić. Tym „czymś” możemy się zajmować nawet przez 8 czy 9 godzin. Problem polega na tym, że niewiele z tego wynika. Nasze życie osobiste i/lub zawodowe wygląda niemal identycznie, jak wczoraj. Nie udało nam się osiągnąć niczego ważnego.

W efektywności można zarysować następujące kontinuum:
bezczynność >>> aktywność >>> celowe, strategiczne działanie
Jeśli do tej pory cały dzień się leniłeś/łaś i zaczynasz „coś” robić, niewątpliwie osiągnąłeś / łaś postęp. Jednak jest zasadnicza różnica pomiędzy aktywnością a efektywnością.
Mówi o tym prawo Pareto – 80% rezultatów dostarcza nam 20% działań. Potwierdzają to ludzie sukcesu, którzy wcale nie pracują więcej czy dłużej niż typowi zjadacze chleba. Robią to jednak mądrzej. Lepiej inwestują swój czas. I do tego właśnie ma służyć zjadanie żaby o poranku.

Krok pierwszy to zidentyfikowanie zadania, którego wykonanie będzie dla Ciebie najbardziej wartościowe.

Krok drugi to zaczęcie dnia pracy od tego właśnie działania i wykonywanie go tak długo, aż się je ukończy.

Pech chce, że to najkorzystniejsze zadanie jest najczęściej również najtrudniejsze, najstraszniejsze. Przypomina wyjście poza strefę w komfortu i rzucenie się w przepaść bez spadochronu lub liny przywiązanej do nogi.

Jak myślisz, jaki może być efekt tego, że Twój dzień pracy ma się rozpocząć od czegoś, co budzi w Tobie głęboki niepokój? Czegoś, co sprawia że zaciskasz pięści, głęboko wzdychasz, lub gniewnie mrużysz oczy? Czy ochoczo bierzesz się do wykonania tego zadania i jesteś bardziej produktywny niż kiedykolwiek?

NIE! Najczęściej jest dokładnie odwrotnie!

Jeśli pracujesz zdalnie albo jesteś samozatrudniony, będziesz wylegiwać się dłużej w łóżku, wstaniesz o dwie godziny później niż standardowo. Stwierdzisz, że dawno nie wykonywałeś ćwiczeń fizycznych i teraz jest dobry moment, by wziąć się za siebie. W końcu zdrowie jest najważniejsze.

Co jeszcze jest ważne? LUDZIE! Wejdziesz więc na facebooka i złożysz życzenia urodzinowe oraz zobaczysz, co słychać Twoich znajomych. Zajrzysz do kalendarza i zobaczysz, że zbliżają się urodziny Mamy, a Ty jeszcze nie masz prezentu. Wejdziesz więc na allegro i poszukasz czegoś odpowiedniego.

Nie mogąc się na nic zdecydować, odwiedzisz jeszcze groupona. Tam Twoim oczom ukaże się niezwykle atrakcyjna propozycja spędzenia weekendu dla dwojga. Hmm … w końcu rocznica naszego ślubu zbliża się dużymi krokami, może warto się temu przyjrzeć dokładniej…

Jeśli pracujesz na etacie, gdy tylko przyjdziesz do swojego biura / stanowiska, stwierdzisz że masz to już najwyższy czas, żeby uporządkować swoje miejsce pracy. Trzeba zrobić porządek w papierach, które piętrzą się już tak bardzo, że prawie nie widzisz przez nie innych ludzi i monitora. Poczujesz nieodpartą potrzebę odwiedzenia swojej skrzynki pocztowej i załamania się tym, na ile wiadomości „musisz” odpisać.

Stwierdzisz, że nie możesz pozwolić ludziom tyle czekać na Twoją odpowiedź. W końcu chcesz być postrzegany/a jako osoba energiczna i zdecydowana. Trzeba dbać o swój wizerunek. Spędzisz więc najbliższe 3 godziny pisząc i klikając wyślij. W międzyczasie uświadomisz sobie, że Twoja prezentacja w Power Poincie, którą będziesz jutro przedstawiał na spotkaniu, nie jest jeszcze idealna. Może to pierwsze zdjęcie powinno być bliżej prawej krawędzi? Czy na pewno Helvetica to dobra czcionka? Może lepsza będzie Arno Pro? Niech no ja się chwilę nad tym zastanowię…

OK, może moja wyobraźnia poniosła mnie radosnym galopem odrobinę za daleko. Z pewnością jednak rozumiesz, jakie zagrożenia niesie ze sobą decyzja o tym, by zaczynać dzień pracy od najstraszniejszej rzeczy. Zjedzenie żaby na śniadanie miało pomóc w zajmowaniu się ważnymi rzeczami, a tymczasem wróciliśmy do punktu wyjścia, czyli przypadkowej, mało wartościowej aktywności. Co zatem warto robić?

Sportowcy zanim przystąpią do właściwej „pracy” – treningu lub faktycznych zawodów, rozgrzewają się. Dzięki temu zmniejszają ryzyko kontuzji, ale także sprawniej wykonują swoje zadania, bo mięśnie budzą się z letargu i są przygotowane do intensywnego wysiłku. Ludzie pracy też powinni się rozgrzewać.

Zanim zaczniesz wykonywać duże, skomplikowane zadanie – lub takie, na które nie masz najmniejszej ochoty – wykonaj i zakończ kilka mniejszych zadań.


W ten sposób wejdziesz w tryb działania.Zamiast snuć się po mieszkaniu, biurze czy w myślach, pokażesz sobie (swojemu umysłowi), że teraz bierzesz się do roboty. Wybierając proste i szybkie zadania, jesteś w stanie je

a) ukończyć
b) osiągnąć minisukces (dobrze je wykonać)

Dzięki temu dodatkowo przekonujesz się, że nie tylko potrafisz działać, ale że udaje Ci się ukończyć, to co zacząłeś i osiągnąć sukces (to, co sobie zaplanowałeś). To bardzo pokrzepiająca myśl, zwiększająca motywację do dalszego działania.

Porównaj tę możliwość z sytuacją, w której bierzesz się za duże, trudne zadanie. Po godzinie wykonałeś w porywach 7%. A i tak nie jesteś przekonany/a czy to, co zrobiłeś/łaś jest wartościowe. Może trzeba będzie zacząć od początku. Łatwo zwątpić w sens tego, co się robi lub w swoje kompetencje. Zamiast programować się na zwątpienie i porażkę, kształtuj nawyk osiągania (mini)sukcesów. Co konkretnie możesz zrobić?

Jeśli pracujesz zdalnie lub jesteś samozatrudniony/a

1. Pościel łóżko
2. Zrób 10 przysiadów lub skłonów
3. Załaduj naczynia do zmywarki i puść program lub umyj naczynia z poprzedniego dnia (o ile nie jest ich za dużo)
4. Pozbieraj brudne ubrania i wrzuć je do kosza na pranie
5. Podnieś rolety / żaluzje – zaproś słońce do swojego mieszkania
6. (zimą) Powycieraj krople wody, które osadzają się na oknach
7. Wyślij żonie (dziewczynie) / mężowi (chłopakowi) miłego smsa
8. Włącz komputer i otwórz odpowiedni dokument w Wordzie / Excelu / PowerPoincie / Photoshopie, nad którym będziesz dzisiaj pracować
9. Zrób małe zakupy w pobliskim sklepie (kup świeży chleb / bułkę, owoce na drugie śniadanie)
10. Odkurz jeden pokój.
11. Opłać rachunek (za czynsz, prąd, internet lub telefon) albo ZUS za ten miesiąc.

Jeśli pracujesz na etacie

1. Odpisz na JEDNEGO maila, który wymaga prostej odpowiedzi.
2. Wyrzuć wszystkie niepotrzebne rzeczy na Twoim stanowisku pracy do kosza.
3. Włóż do 10 dokumentów na Twoim biurku do odpowiedniego segregatora / szuflady
4. Zajrzyj do kalendarza i sprawdź, jakie spotkania / zadania, na Ciebie dzisiaj czekają
5. Przypisz priorytet A (wysoki) lub C( niski) każdemu zadaniu na dzisiaj
6. Przeczytaj JEDEN wpis na wartościowym blogu rozwojowym / profesjonalnym
7. Przeczytaj do 2 stron książki
8. Włącz komputer i otwórz odpowiedni dokument w Wordzie / Excelu / PowerPoincie / Photoshopie, nad którym będziesz dzisiaj pracować
9. Zanieś (fizycznie) dokument lub przedmiot, który Twój współpracownik będzie dziś potrzebował lub wyślij mu go mailem.
10. Zarezerwuj salę na spotkanie.

Oczywiście nie namawiam do tego, by wykonać wszystkie te zadania. Rozgrzewka powinna trwać od 10 do 30 minut. Możesz więc wybrać pięć zadań 5-minutowych. Albo trzy zadania 10-minutowe. Ważne by:

a) były to zadania, które na pewno uda Ci się wykonać z sukcesem
b) uda się je zakończyć w określonym, krótkim czasie – nie ma zagrożenia, że się znacznie rozciągną.

Nie planuj więc kreatywnych zadań typu: wymyślę ciekawą nazwę dla nowego produktu albo stworzę jeden ładny slajd w prezentacji. Po pierwsze to zadanie może Ci się nie powieść – nazwa nie będzie ciekawa, slajd nie będzie ładny. Po drugie może Ci to zająć dużo więcej czasu niż Ci się początkowo wydaje. Wybieraj zadania proste, krótkie, które na 100% uda Ci się wykonać. Możesz skorzystać z tych zaproponowanych przeze mnie lub (do czego Cię zachęcam) zaproponować własne (lepiej dopasowane do Ciebie i Twojej pracy).

Wykonanie takiej rozgrzewki pomoże Ci osiągnąć momentum, wejść w stan flow i zmotywuje Cię do intensywnej, efektywnej pracy. Dużo łatwiej będzie Ci zacząć dzień pracy, wiedzą że już od rana osiągniesz kilka (mini)sukcesów – zjedz kilka kijanek – niż gdy ma biurku siedzi stara, obleśna ropucha, którą masz spałaszować. Zadbaj tylko o to, by maksymalnie po 30 minutach wziąć się do właściwej, celowej pracy.

Zanim Zjesz Tę Żabę, Przegryź Kilka Kijanek!

Droga Do Pełniejszego Życia Wiedzie… Przez Kuchenne Przejście!

Droga Do Pełniejszego Życia Wiedzie… Przez Kuchenne Przejście! 

Czy Ty Mnie w Ogóle Słuchasz? - Andrzej Bernardyn

Wyobraź sobie, że znajdujesz się w eleganckiej restauracji. W tle przygrywa delikatna kojąca muzyka, we wnętrzu pomieszczenia przyjemnie grzeje kominek. Gdy wpatrujesz się w płomienie tańczące na brykiecie, podchodzi do Ciebie kelner i pyta: Co podać?

Odpowiadasz: Nie mogę się zdecydować, proszę mnie zaskoczyć. Niech Pan wybierze
coś odpowiedniego.

Czy składając takie zamówienie, możesz liczyć, że dostaniesz coś, co naprawdę lubisz? Bardziej prawdopodobne, że na swoim talerzu zobaczysz surową cebulę *
* lub inny składnik, którego Ty nie cierpisz!

Oddając odpowiedzialność w ręce innych ludzi, którzy nie znają Twoich preferencji, ani nie wiedzą na co aktualnie masz ochotę, okradasz się z pełni przyjemności, które mógłbyś wyciągnąć z tego doświadczenia.

Bardzo podobnie jest w niekulinarnych aspektach naszego życia. Dlaczego większość ludzi nie otrzymuje tego, czego pragnie? Bo ludzie nie wiedzą, na czym im tak naprawdę zależy.

Oczywiście, na ogólnym poziomie potrafią to określić. Na tej samej zasadzie ja mogę wyciągnąć swoją kryształową kulę i odgadnąć Twoje pragnienia:

Droga Do Pełniejszego Życia Wiedzie… Przez Kuchenne Przejście!

WERSJA DLA KOBIET
Chcesz być piękna. Chcesz być szczęśliwa. Chcesz być zdrowa. Chcesz być bogata. Chcesz mieć świetnego chłopaka / męża. Chcesz mieć dobre relacje z Rodziną i przyjaciółmi. Chcesz mieć bezpieczną, dobrze płatną pracę, którą będziesz lubiła. 

WERSJA DLA MĘŻCZYZN:
Chcesz być ważny. Chcesz być szczęśliwy. Chcesz być zdrowy. Chcesz być bogaty. Chcesz mieć świetną dziewczynę / żonę. Chcesz mieć dobre relacje z Rodziną i przyjaciółmi. Chcesz mieć bezpieczną, dobrze płatną pracę, którą będziesz lubił.

Na podstawowym poziomie chcemy zazwyczaj tych samych rzeczy. Jest jednak zasadnicza różnica w tym, co rozumiemy poprzez bycie szczęśliwym, bycie zdrowym czy bycie bogatym.

Dla jednej osoby szczęśliwe życie będzie polegało na tym, że każdego dnia może obejrzeć film, poczytać książkę i odpoczywać, ile tylko chce. Ktoś inny poczuje szczęście wtedy, gdy będzie otoczony grupą przyjaciół, z którymi będzie realizował wartościowe projekty i przeżywał przygody. Dla kogoś zdrowie może być brakiem choroby, pozbyciem się chronicznego bólu. Dla kogoś innego to możliwość przebiegnięcia maratonu.

Kiedy uznasz, że jesteś bogaty/a? Wtedy kiedy będziesz miał(a) milion złotych na koncie? Wtedy, kiedy różne źródła dochodu będą Ci dostarczać 5 tys zł, bez Twojego udziału? A może wtedy, kiedy Twój miesięczny pasywny dochód będzie wyższy niż miesięczne wydatki?

Nie ma jednej, dobrej definicji. Dla każdego zdrowie, szczęście, bogactwo może znaczyć coś zupełnie innego. Jeśli chcesz, by Twoje życie było pełniejsze, radośniejsze – w skrócie: takie, jakiego pragniesz – zainwestuj 10 minut i wykonaj poniższe ćwiczenie. To tylko 10 minut, a dzięki temu odkryjesz, co jest dla Ciebie ważne, znajdziesz motywację do działania i wybierzesz konkretne działanie, aby to osiągnąć.

  1. Wybierz jeden z Kluczowych Obszarów Twojego życia.

    Możesz skorzystać z jednego z poniższych lub zaproponować własny

    I. Zdrowie
    II. Relacje
    III. Finanse
    IV. Kariera
    V. Otoczenie
    VI. Rozwój (osobisty, zawodowy, duchowy)

  2. Wypisz 3 rzeczy, których NAPRAWDĘ pragniesz, w ramach tej kategorii.

    Następnie określ, która z nich jest dla Ciebie na ten moment najważniejsza: Przykładowo, jeśli wybrałeś/łaś ZDROWIE, może to być:

    a) chcę każdego dnia mieć dużo energii
    b) chcę atrakcyjnie wyglądać
    c) chcę wyleczyć swoje kolana, żebym mógł jeździć na nartach i uprawiać inne sporty

  3. Napisz DLACZEGO właśnie tego chcesz?

    Mogą Ci w tym pomóc pytania:

    a) dlaczego to jest dla Ciebie ważne?
    b) jak się czujesz, nie mając tego?
    c) jak czuł(a)byś się, gdyby udało Ci się to osiągnąć? Jak zmieniłoby się Twoje życie?

    Przykładowo, możesz napisać: Jeśli codziennie będę posiadał dużo energii

    a) będę w stanie wykonać więcej zadań każdego dnia, szybciej osiągnę swoje cele. Po pracy, zamiast padać na łóżko, będę mógł w pełni cieszyć się życiem, chodzić tańczyć, spotykać się ze znajomymi itd.
    b) nie mając energii czuję się słaby, zmęczony, będę czuł że nic mi nie wychodzi i mam wszystkiego dosyć
    c) MAJĄC ENERGIĘ: będę się czuł znakomicie ; uwierzę w siebie i będzie rozpierała mnie duma, gdy jeszcze szybciej osiągnę swoje cele

  4. Napisz DLACZEGO JESZCZE TEGO NIE MASZ?

    Jaki jest powód tego, że do tej pory nie udało Ci się tego osiągnąć? Co Cię do tej pory powstrzymywało? Bardzo ważne jest, żebyś sobie to uświadomił i potrafił temu przeciwdziałać.

    Przykładowo: Do tej pory nie miałem każdego dnia dużo energii, bo nie dbałem szczególnie o swoje ciało – nie wykonywałem ćwiczeń fizycznych, nie spałem o regularnych godzinach, nie odżywiałem się za dobrze i nie robiłem przerw regeneracyjnych podczas pracy.

  5. Napisz jak zamierzasz osiągnąć, to, czego pragniesz?

    Określ ogólnie swoją strategię, bez podawania szczegółowego planu i kolejnych kroków. Przykładowo, możesz przede wszystkim zająć się:

    a) regularnym wykonywaniem ćwiczeń fizycznych lub
    b) zdrowym odżywianiem lub
    c) kładzeniem spać i wstawaniem o tych samych godzinach lub
    d) planowaniem przerw podczas pracy

    Spośród różnych możliwości wybierz tę, która wydaje Ci się na ten moment najbardziej sensowna.

  6. Wybierz konkretne działanie!

    Zdecyduj się na jedno zadanie, które przybliży Cię do osiągnięcia upragnionego rezultatu. Powinno być proste, możliwe do wykonania już dzisiaj i nie powinno zająć więcej niż 30 minut.

    Przykładowo:
    dzisiaj położę się spać o 23:00 albo
    dzisiaj sprawdzę, gdzie mam najbliższą siłownię, na którą będę mógł chodzić albo
    dzisiaj poczytam w internecie, jak mogę się lepiej odżywiać albo
    dzisiaj zamiast zjeść na kolacje tosty, zrobię sałatkę z tuńczykiem / kurczakiem

    Przeczytaj jeszcze raz, dlatego tak ważne jest dla Ciebie osiągnięcie tego, czego pragniesz w danym obszarze. Jeśli wpisałeś dobre powody, bez problemu znajdziesz motywację, by wykonać jedno proste działanie, które da Ci poczucie postępu i sukcesu. Następnego dnia warto wybrać kolejną kategorię i popracować nad nią w ten sam sposób. Pozwoli Ci to nadać Twojemu życiu właściwy kierunek i rozwijać je harmonijnie

 

Pamiętaj! Najlepszy sposób, żeby przewidzieć przyszłość, to ją zaplanować.

Droga Do Pełniejszego Życia Wiedzie… Przez Kuchenne Przejście!

Mapa Talentów – Pirackie Podejście Do Rozwoju

Mapa Talentów – Pirackie Podejście Do Rozwoju

Recenzja Książki Antykruchość - Andrzej Bernardyn

Z czym kojarzy Ci się pirat?

Z czarną przepaską na oku? Papugą na ramieniu? Rumowym zionięciem? A może wielkim statkiem z trupią czachą i piszczelami? Niewątpliwie wszystkie te atrybuty znamy z książek i filmów.

Ja gdy myślę o piracie, widzę osobę zdecydowaną, silną, która dobrze zna siebie. Wie, jakie są jej wartości (złoto, rum, braterstwo, zdobywanie). Wie w czym jest dobra i jak może wykorzystać własną siłę (fizyczną, ale też spryt, nie liczenie się z konwenansami). Pirat zdaje sobie także sprawę z tego, w czym nie jest dobry i nie odwiedza teściów na obiedzie ani nie próbuje kandydować na posła. Umiejętnie korzysta ze swoich talentów. Często w niecnych celach, ale ten problem zamiećmy chwilowo pod dywan.

W rozwoju osobistym i zawodowym występują dwie konkurencyjne teorie.

Pierwsza z nich mówi: koncentruj się na walce ze swoimi słabościami. Jedno ograniczenie, może blokować potencjał innych Twoich zdolności.

przykładowo: sprzedawca może umieć wzbudzać zaufanie i sympatie, badać potrzeby klienta, pięknie i obrazowo opowiadać, jeśli jednak brakuje mu umiejętności finalizowania sprzedaży, nie będzie osiągał tak dobrych wyników, jakby mógł, gdyby tylko rozszerzył swoje zdolności w tym obszarze – zniwelował wąskie gardło.

Niewątpliwie to podejście ma sens, w wielu przypadkach. Roboczo nazwijmy je podejściem salonowym. Bowiem bywalcy salonów lub osoby do tego aspirujące, muszą uczyć się, jak nie popełnić żadnego nietaktu. Jak się poprawnie zachować w każdej sytuacji. Nie liczy się tu wybitność, lecz brak negatywnego wyróżniania się.

Druga koncepcja lansuje odwrotną tezę: koncentruj się na swoich mocnych stronach. Jeśli będziesz wystarczająco dobry w pewnej dziedzinie, ludzie przestaną zauważać twoje braki w innych polach.

przykład: jako mówca możesz nie umieć świadomie posługiwać się mową ciała, prawidłowo utrzymywać kontakt wzrokowy, wykorzystywać przestrzeń sceny itd. Jeśli jednak potrafisz z pasją i energią w głosie o czymś opowiadać, publiczność nie zauważy drżących ze stresu rąk czy tego, że stoisz jak grecki posąg w jednym miejscu przez całe wystąpienie.

Niech to podejście nosi nazwę pirackiego. Dlaczego? Bo piraci właśnie cenią sobie siłę. Im potężniejsza w danym aspekcie osoba, tym większą estymą się cieszy. Ponadto piratów nie interesują zbiory drobnych zasad, regulujące każde zachowanie. Liczy się efekt, nawet jeśli jest osiągany w grubiański i nietaktowny sposób.

Jako inteligentny Czytelnik, z pewnością domyślasz się, które podejście jest mi bliższe. Bardzo cenię sobie prace Instytutu Gallupa, który przeprowadził wywiady z 2 milionami specjalistów w swoich dziedzinach. Na ich podstawie wyodrębnił 34 talenty, które każdy z nas posiada. Różnimy się ich kolejnością. Nasz największy talent, zajmuje zaszczytne pierwsze miejsce. Zaś sposób myślenia, działania lub odbierania rzeczywistości, który nam zupełnie nie odpowiada, będzie na 34-tym miejscu.

W książce Teraz odkryj swoje silne strony opisane są poszczególne talenty, to w jaki sposób działają i czym warto się zajmować, mając taki, a nie inny zestaw Top5 – czyli pięciu najsilniejszych talentów. Jeśli ciekaw jesteś, jak u Ciebie rozkładają się poszczególne zdolności, zachęcam do zrobienia testu.

Uprzedzam pytania – nie działam w programie partnerskim z tym związanym i nie zarobię ani jednego grosza, jeśli skorzystasz z testu, który jest płatny – w wersji podstawowej 10$, a pełnej 89$.

Dlaczego go więc polecam? Bo pomógł mi dość dobrze zrozumieć, w czym sobie świetnie radzę, a na co powinienem uważać. Mimo iż studiując psychologię, wykonywałem bardziej naukowe testy (o większej rzetelności i trafności) badające osobowość i predyspozycje psychiczne, to dopiero Strengths Finder pomógł mi ułożyć wizję siebie w całość. Nie tylko zresztą mnie. Pracowałem z klientami w oparciu o to narzędzie i też byli z niego
bardzo zadowoleni.

Jak to działa w praktyce? Poniżej mała demonstracja – oto moja Mapa Talentów:

Mapa Talentów – Pirackie Podejście Do Rozwoju

Na pierwszym miejscu mam talent Learner, czyli Zdobywca Wiedzy. Uwielbiam się uczyć i sam proces czytania, oglądania nowych rzeczy daje mi dużo satysfakcji. Stąd mój pęd do czytania dużej ilości książek i artykułów , z tematów które mnie pasjonują.

Mój drugi talent to Indywidualizacja. Poznając ludzi, zwracam uwagę na to, co jest dla nich charakterystyczne. Szukam tego, czym wyróżniają się od innych, co ich motywuje, jakie są ich wartości. Bardzo się to przydaje podczas prowadzenia coachingów, ale również na szkoleniach. Łatwiej jest w ten sposób dotrzeć do każdego uczestnika.

Trzeci talent to Woo, czyli Czar. Nazwa jest trochę myląca. Chodzi o łatwość w nawiązywaniu kontaktów z nowymi ludźmi. Oto, że nie boimy się podejść zagadać, wymieniać doświadczeniami. Lubimy ludzi i szukamy z nimi kontaktu.

Na dnie listy z kolei mam Elastyczność. Nie jest dla mnie naturalne bycie spontanicznym w sytuacjach zawodowych. Źle się czuję, gdy muszę improwizować. Dlatego wcześniej wszystko planuję i przygotowuję się na różne ewentualności. Np. mam przygotowane sposoby reagowania na „trudne” sytuacje na szkoleniach. Co zrobić, gdy komuś zadzwoni telefon? Albo ktoś się spóźni? Albo komuś cały czas się coś nie podoba? Zamiast tu i teraz wymyślać rozwiązanie, wolę je wcześniej zaplanować.

Idea tego podejścia polega na tym, by przede wszystkim rozwijać swoje mocne strony. Nie być średnio dobrym we wszystkim, ale rewelacyjnym w kilku obszarach, nawet kosztem tego, że niektóre zdolności mamy bardzo słabo rozwinięte.

We współczesnym świecie często się to sprawdza. Zdecydowanie bardziej cenimy specjalistów niż omnibusów. Idąc do lekarza, chcemy żeby był ekspertem od serca, albo od kości, albo od operowania – a nie gościem, który zna się na wszystkim w miarę dobrze.

Swoich słabości oczywiście nie należy lekceważyć. Warto jest mieć świadomość, z czym sobie nie radzimy. Ale zamiast podnosić jakiś talent z dna do średniej, lepiej jest zaprząc do pracy nasze najmocniejsze strony i zastanowić się, jak mogą one nam zrekompensować naszą słabość. W ten sposób możemy łagodzić swoje słabości, nie poświęcając im więcej uwagi, niż na to zasługują.

Podoba Ci się pirackie podejście do rozwoju? Zatem wypłyń na szerokie wody, odkryj w czym jesteś najlepszy i działaj. Ahoj przygodo! : – )

Mapa Talentów – Pirackie Podejście Do Rozwoju